Pagina's

maandag 16 september 2013

Gelezen

Een eerste post over boeken! Twee jaar terug pas ontdekte ik het fantastische van het geschreven woord - sindsdien heb ik menig kringloopwinkels afgespeurd waardoor nu nogsteeds 2/3de van mijn boeken wachten om gelezen te worden. Ik hou niet van electronisch lezen en koop uit principe geen nieuwe boeken - zonde van de bomen, energie etc etc- maar dat is wellicht iets voor een andere keer. Het scheelt ook dat ik weinig interesse heb ik hedendaagse schrijvers - vooral hou ik van de grote, en niet zo grote, of zeer oude, klassiekers, maar daar beperk ik me zeker niet toe; boeken over geschiedenis, filosofie en natuurlijk: poezen! komen ook langs.

Hieronder een paar boeken die ik dit jaar gelezen heb.
Hitler's gewillige beulen was zeer leerzaam, onder andere over het ontstaan van het specifiek Duitse antisemitisme en de ontkrachting dat het zeer ernstige gevolgen had als je als soldaat je bevelen tot jodenmoord niet uitvoerde.
Jung's boek is geweldig, en Montaigne en Kant komen uit de Trouw filosofenreeks met introducties over 12 filosofen, een verjaardagscadeau.
The Radical Therapist is een verzameling van artikelen van het gelijknamige Amerikaanse tijdschrift uit de jaren '60 en '70 - in de tijd dat electroshock therapie de norm was. Sawyer was wel leuk, maar alleen dat, en Dostoyevsky heeft er een nieuwe fan bij.

Santa Evita was verschrikkelijk en saai, een kringloopmiskoop. Coetzee's debut Dusklands is gaaf, nodigt uit tot het lezen van meer van zijn werk, want dit was mijn eerste.
Kundera's De ondraaglijke lichtheid van het bestaan vind ik fantastisch, hoewel wat afstandelijk en soms overanalytisch, er zit zoveel goeds en interessants in dat ik hem dit jaar een tweede leesbeurt gaf. Zijn Onwetendheid vond ik dan weer minder.
Nietzsche is altijd goed voor stevige zelfexaminatie, heerlijk om te lezen, en Joyce is een leuke inleiding voor mijn tweede Ulysses beurt.
En als laatst Couperus. De fantastische, dramatische, poëtische Couperus! Zijn Boeken der Kleine Zielen (1901-1903) zijn vier delen, ik heb ze verslonden en was hem daarna nog niet zat. Om met een tijdgenoot van hem af te sluiten:

"En in vele opzichten is Louis Couperus in onze literatuur de teêre, wonder-kleurige, droomerige orchidee, die daar vreemd en apart in staat van misschien wat zwakke, maar toch zéér bizondere en exotische fijnheid.
    De heer Hevermans en anderen zorgen er voor, en zij doen dit met grove woorden en straat-manieren, dat wij zoo langzamerhand gaan begrijpen waarom zij de tegenwoordige romans en verzen, als producten van een ten ondergang gedoemde maatschappij, prullen en nuttelooze vodden vinden. Maar wat ons zelf door hun als 'proletarische kunst' wordt voorgezet is meestal van dien aard, dat wij er den neus bij dichtknijpen en onpasselijk worden.
    Wat een genot, om nu, in theoretisch weten van al die onwaardigheid, en die nutteloosheid, en die inferieurheid enz. enz. van zulke 'bourgeoiskunst' tóch heerlijk met een boek als het laatste van Couperus te gaan zitten, en al die fijne, subtiele, wonder-teere dingen te genieten, zooals je savoueert de innige droom-essences van geconcentreerde rozen- en viooltjesgeuren na eene benauwing van ongure, kwade reuken!" Henri Borel, 1902

Follow on Bloglovin

2 opmerkingen:

  1. Nice! Ik ga zeker hier wat van opzoeken ( wil ook gaan beginnen met wat literatuur dus thnx!)

    BeantwoordenVerwijderen