Pagina's

dinsdag 24 september 2013

Onlangse dingen

Ik wil graag iemand zijn die tolerant is, vind grappig bedoelde doodsbedreigingen op Twitter dieptriest en stoor me aan grove generalisaties, maar damn, dit gaat me te ver hoor. In het 'Europese statuut voor de promotie van tolerantie' stellen ze voor om groepssmaad strafbaar te stellen. Strafbaar wordt dus het lasteren of ridiculiseren van groepen - Telegraaflezers, politici, linkse intellectuelen, moslims, Geenstijlreaguurders, milieuactivisten, bankiers, Roma, tokkies, bakfietsouders. Mag je dus geen grapjes meer over maken, niks geen negatiefs over welke groep dan ook. Ik moest lachen omdat het zo idioot is - soms ben ik te naïef als het gaat om Brusselse bedenksels, ik weet het, ik zou er niet meer verbaasd over moeten zijn. Ik word dat betuttelen onderhand flink zat. Zolang je niet direct aanzet tot geweld moet alles gezegd kunnen worden, hoe achterlijk, ongegrond of inhoudsloos ook. Ik heb geen hoge dunk van Romatuig, asociale hangjongeren, religie in welke dogmatische vorm dan ook, en dat moet ik mogen zeggen ook. Publiekelijk. De angst om racistisch te zijn slaat door, feiten moeten benoemd kunnen worden ook al gaat het om Marrokanen of Roma of welke non-Ariër groep dan ook. Meningen eveneens. En zo niet, wie gaat de grens bepalen tussen 'ridiculiseren' en feiten benoemen? Tussen 'laster' en humor?
Hier is het volledige statuut en hier een GeenStijl artikel erover.

Hieronder nog wat breinvoer, TED-talks die ik de afgelopen tijd tegenkwam. Wat vind jij ervan??

-  School vermoordt creativiteit. Ik ben groot voorstander van lessen filosofie, psychologie en drama, ook, juist, beginnend op de basisschool. Hier een goede TED-talk daarover.

- Wiskunde en muziek daaruitvloeiende als basis van onze realiteit, wat die realiteit uberhaupt is en welke rol onze hersenen daarin spelen, het houdt me bezig. Hier is een TED-talk van een muzikaal genie met een 'disfunctioneel brein'.

Hoe onze hersenhelften verschillen, wat de vraag opwerpt wat onze realiteit maakt tot wat het is.

- En nog wat politieks. Er wordt op gehamerd dat landelijke democratie de ultieme en enige rechtvaardige bestuursvorm is. Daar ben ik het allang niet meer mee eens, maar hoe ingebakken dat democratisme werkelijk is kwam ik achter toen ik deze TED-talk zag. China is verschrikkelijk qua mensenrechten en vrijheid van meningsuiting, en vast op veel andere vlakken. Maar het verbaasde me hoe vooringenomen ik was toen hij begon te praten, terwijl ik me nooit had verdiept in hoe hun politieke systeem in elkaar steekt.


Follow on Bloglovin

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen