Pagina's

zaterdag 5 oktober 2013

De groteren

Een paar van mijn favoriete boeken van de grotere oudere schrijvers.


Over Louis Couperus had ik het eerder ook al, hij is fantastisch, één van de groten in de Nederlandse literatuur. Zijn Van oude mensen de dingen die voorbijgaan schreef hij in 1906, zo sierlijk, zo sentimenteel, zo grijpend en meeslepend; en een heerlijk rustig tempo ook - net zoals ik daarom houd van oudere films die hun tijd nemen en zich niet laten aanjagen. De vierdelige Boeken der kleine zielen zijn ook zo, langgerekt, emotioneel en veel herhalingen. Kan er geen genoeg van krijgen!

Camera Obscura schreef Hildebrand tijdens zijn studentenjaren in 1837 en werd een heus Nederlands 'volksboek', zo populair was het. Het is een verzameling van verhalen vooral over gewone mensen in grappige of dramatische situaties, maar ook met een serieuze ondertoon. Ik moest even wennen aan het oud Nederlands, het was het eerste oudere Nederlandse boek dat ik las, en niet elk verhaal was even interessant, maar in zijn geheel zeker zeer leuk. Ook de tekeningen erbij in mijn 1884 editie ("nieuwe, goedkoope uitgaaf" haha), erg erg mooi.

De ontdekking van de hemel, WAT een boek - zo ontzettend veel ideeën, onderwerpen, inzichten, fantastisch. Ik had hem in een week uit, verslonden en al, heerlijk. Ja, de conversaties zijn niet bepaald realistisch, niemand praat op zo een manier, maar wat dondert het.

Ik heb gezwoegd, me met zware zelfdiscipline toegelegd op het vooral úítlezen van Ulysses van James Joyce. Soms een chaos van woorden, het laatste hoofdstuk zonder interpunctie, een volledig andere manier van schrijven, en lezen, en de vraag oproepend over wat literatuur zou 'moeten' zijn. Juist daarom waardeer ik hem zo, omdat hij zo onconventioneel is, het zo'n uitgesproken losse schrijfstijl is, schijnbaar random maar dat is het zeker niet; omdat je zoveel moeite moet doen om hem te lezen, laat staan begrijpen. Niet dat ik zijn verhalen zo interessant of pakkend vind, niet dat ik sommige stukken niet voluit saai vind, maar ik waardeer zijn stijl te veel om daardoor af te haken. Zijn Portrait kwam me trouwens een stuk meer coherent over, je kunt hem zien als een inleiding op Ulysses.

Oscar Wilde, tikkeltje overrated en overhyped, maar wat kan die man schrijven inderdaad. The importance of being earnest was mijn eerste Wilde, niet eerder dan vorig jaar, dus ik heb nog een boel in te halen.

Ik begon aan Oorlog en Vrede van de Russische graaf Leo Tolstoj en na het eerste hoofdstuk begon ik opnieuw, maar dan mét pen en papier - al die personages dansten door elkaar heen. Gedetailleerde beschrijvingen van veldslagen, drama binnen adellijke families en die combinatie zo levendig, zo vol passie geschreven. Een schrijver die terecht veel invloed heeft gehad.


Follow on Bloglovin

Geen opmerkingen:

Een reactie posten